سلام،
اونقدر دلم گرفته که حتا حوصلهی نوشتن رو هم ندارم.
تعجب نکن! قدیمترها وقتی حالم خراب میشد قلم و کاغذ بود که به دادم میرسید ولی چه میشه کرد، وقتی آدمها بهاین راحتی، اینهمه تغییر میکنن!؟
من اگر اینبار رفتم، رفتم آزارم مکن
این تغافلهای بیش از پیش، در کارم مکن…
راستی یه چیزی: « قول میدم که دیگه قول ندم…! »
تا بعد…